۱۰ نوع اختلال شخصیتی از خودشیفته تا سایکوپت!

اختلال شخصیت چیست؟ در این مقاله به این پرسش پاسخ داده می‌شود و ۱۰ نوع اختلال شخصیتی معرفی می‌شود. مطالعهٔ شخصیت یا «کاراکتر» انسان (اقتباس‌شده از واژهٔ یونانی charaktêr، نشانه‌ای روی یک سکه حک شده بود) حداقل به عهد باستان برمی‌گردد. تیرتیموس (۳۷۱-۲۸۷ قبل از میلاد)، کسی است که ارسطو فیلسوف معاصر او، لقب تئوفراستوس یا «صحبت الهی» را به او داده است، در کتاب خود به نام کاراکترها مردم آتن قرن ۴ ام قبل از میلاد را به ۳۰ تیپ شخصیت، ازجمله «غرور» ، «طنز» ، و «تظاهر» مختلف تقسیم کرد.

کتاب کاراکترها تأثیر قدرتمندی روی مطالعات متعاقب شخصیت انسان، ازجمله مطالعات توماس اوربری (۱۶۱۳-۱۵۸۱) در انگلیس و ژان دو لا برویر (۱۶۹۶-۱۶۴۵) در فرانسه داشت. مفهوم اختلال شخصیت خیلی جدیدتر است و تقریباً به زمانی برمی‌گردد که یک روان‌پزشک به نام فیلیپ پینل در ۱۸۰۱ شیدایی بدون پریشان‌گویی را توصیف کرد، شرایطی که پینل مشخصه‌های آن را فوران خشم و خشونت (شیدایی) در نبود علائم جنون از قبیل هذیان و توهم (پریشان‌گویی) می‌دانست.

در آن‌سوی کانال انگلیس، یک پزشک به نام جی سی پریچارد (۱۸۴۸-۱۷۸۶) اصطلاح «جنون اخلاقی» را در ۱۸۳۵ ابداع کرد تا به گروه بزرگ‌تری از آدم‌ها اشاره کند که دارای مشخصه‌های «انحراف ناسالم در احساسات، عواطف، تمایلات، خلق‌وخو، عادات، گرایش‌های اخلاقی و برانگیختگی‌های طبیعی» بودند، اما این اصطلاح، که احتمالاً بیش‌ازحد گسترده و نامشخص تلقی شده است، خیلی زود از بحث خارج شد. حدود ۶۰ سال بعد، در ۱۸۹۶، یک روان‌پزشک به نام امیل کراپلین (۱۹۵۶-۱۸۵۶) ۷ نوع رفتار ضداجتماعی را تحت سرفصل «شخصیت روان‌آزار» توصیف کرد. اصطلاح «شخصیت روان‌آزار» توسط همکار جوان‌تر کراپلین به نام کورت اشنایدر (۱۸۸۷-۱۹۶۷) گسترده‌تر شد تا کسانی را در بربگیرد که از غیرعادی بودنشان رنج می‌بردند.

نسخهٔ اصلی کتاب اشنایدر در ۱۹۲۳، به نام شخصیت‌های روان‌آزار، هنوز اساس طبقه‌بندی‌های فعلی اختلالات شخصیت را تشکیل می‌دهد، ازجمله طبقه‌بندی تأثیرگذار اختلالات روانی که در آمریکا انجام شد. براساس دی ‌اس‌ ام-۵ (راهنمای تشخیصی آماری اختلالات روانی، م.)، اختلال شخصیت در صورتی تشخیص داده‌ می‌شود که ایرادهای چشمگیری در خود فرد و عملکردهای بین فردی او، به همراه یک یا چند ویژگی شخصیتی روان‌آزاری وجود داشته باشد. به‌علاوه، این خصوصیات باید ۱) در طول زمان نسبتاً پایدار و در اوضاع مختلف ثابت باشند، ۲) با توجه به مرحلهٔ رشد فرد یا محیط اجتماعی فرهنگی قابل درک و توجیه نباشند، ۳) تنها به خاطر اثرات مستقیم یک ماده یا یک بیماری نباشند.

دی ‌اس ‌ام-۵ فهرستی از ۱۰ اختلال شخصیت را گردآوری کرده است و هر یک از آن‌ها را در یکی از ۳ گروه یا خوشهٔ A، B، یا C قرار داده است.

خوشهٔ A (عجیب‌وغریب، نامأنوس، غیرعادی)

اختلال شخصیت پارانویید، اختلال شخصیت اسکیزوئید، اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

خوشهٔ B (متمایل به اثرگذار بودن، دمدمی‌مزاج)

اختلال شخصیت ضد اجتماع، اختلال شخصیت مرزی، اختلال شخصیت نمایشی، اختلال شخصیت خودشیفتگی

خوشهٔ C (دلواپس، ترسان)

اختلال شخصیت دوری‌گزین، اختلال شخصیتی وابسته، اختلال شخصیت وسواسی جبری

قبل از این‌که به بررسی مشخصه‌های این اختلالات شخصیت بپردازیم، باید تأکید کنیم این‌ها بیش‌تر حاصل مشاهدات در طول تاریخ هستند، نه مطالعهٔ علمی، و ازاین‌رو نظریاتی نسبتاً مبهم و غیردقیق هستند. درنتیجه، به‌ندرت در قالب «کتاب‌های درسی» مرجع وجود دارند، اما در عوض معمولاً مرز بین این اختلالات شفاف نیست. هدف از تقسیم آن‌ها به ۳ خوشه در دی ‌اس ‌ام-۵، بازتاب همین مرز مبهم است، و احتمالاً مرز بین هر اختلال شخصیت با اختلالات شخصیتی درون خوشهٔ خودش شفاف نیست. مثلاً، در خوشهٔ A، به‌احتمال خیلی زیاد مرز بین یک شخصیت پارانویید و اختلال شخصیت اسکیزوئید و اختلال شخصیت اسکیزوتایپال شفاف نیست.

اکثر آدم‌هایی که دچار اختلال شخصیتی هستند هرگز با مراکز خدمات سلامت روانی تماس نمی‌گیرند، و آن‌ها که به این مراکز مراجعه می‌کنند، معمولاً در بستر یک اختلال روانی دیگر یا در زمان بحران، عموماً بعد از آسیب رساندن به خود یا قانون‌شکنی، این کار را می‌کنند. به‌هرحال، اختلالات شخصیت برای متخصصان بهداشت و سلامت مهم هستند چون زمینهٔ اختلالات روانی را فراهم می‌کنند، و روی نحوهٔ بروز کردن و مهار اختلال روانی موجود تأثیر می‌گذارند. هم‌چین، اختلالات شخصیتی منجر به پریشانی و آسیب قابل‌ملاحظه‌ای می‌شوند، و برای همین شاید نیاز باشد «به خاطر تأثیر خودشان» درمان شوند. این‌که درمان این اختلالات در حوزهٔ کاری متخصصان بهداشت و سلامت است یا نه موضوعی بحث و جدال‌برانگیز است، به‌ویژه با در نظر گرفتن اختلالات شخصیتی که زمینهٔ فعالیت مجرمانه را فراهم می‌کنند، و اغلب هدف اصلی درمانشان جلوگیری از جرم و جنایت است.

detail on handyman manual worker, toolsbelt and red drill in his hands

10- اختلال شخصیت پارانویید

خوشهٔ A دربردارندهٔ پارانویید، اسکیزوئید، و اسکیزوتایپال است. مشخصهٔ اختلال شخصیتی پارانویید بی‌اعتمادی فراگیر به دیگران است که حتی شامل دوستان، خانواده و شریک عشقی نیز می‌شود. درنتیجه، این فرد شکاک و بیش‌ازحد محتاط، و دائم در جست‌وجوی سرنخ و نشانه‌هایی برای تائید ترس‌هایشان است. هم‌چنین حس دفاع از حقوق شخصی در این فرد قوی است: او بیش‌ازحد نسبت به موانع و عدم پذیرش حساس است، به‌آسانی احساس خجالت و حقارت می‌کند، و مصرانه کینه به دل می‌گیرد. عجیب نیست که این فرد تمایل دارد از دیگران دوری کند و با ایجاد روابط نزدیک مقابله کند.

روش اصلی خوددفاعی در اختلال شخصیتی پارانویید طرح‌ریزی و نقشه کشیدن است، که شامل نسبت دادن افکار و احساسات غیرقابل‌قبول خود فرد به آدم‌های دیگر است. پژوهشگران در یک مطالعهٔ بزرگ و بلندمدت روی دوقلوها پی‌بردند اختلال شخصیت پارانویید به‌ندرت ارثی است، و بخشی از عوامل ژنتیکی و ریسک محیطی آن، با اختلال شخصیتی اسکیزوئید و اسکیزوتایپال مشترک است.

9- اختلال شخصیت اسکیزویید

اصطلاح «اسکیزویید» به تمایل ذاتی فرد به توجه کردن به زندگی درونی خود و بی‌توجهی به دنیای بیرون است. فردی که دچار اختلال اسکیزویید است انزواطلب و کناره‌گیر است و به درون‌بینی و خیال‌بافی گرایش دارد. او تمایلی به روابط اجتماعی یا جنسی ندارد، نسبت به دیگران، و هنجارها و آداب اجتماعی بی‌تفاوت است و فاقد واکنش هیجانی است. یک نظریهٔ رقابت‌کننده دربارهٔ آدم‌هایی با اختلال شخصیت اسکیزویید، این است که آن‌ها درواقع شدیداً به زندگی درونی پربار حساس هستند: عطش شدید به نزدیکی را تجربه می‌کنند اما آغاز و حفظ روابط نزدیک را بسیار دشوار یا اضطراب‌آور می‌یابند، و برای همین به دنیای درونی‌شان عقب‌نشینی می‌کنند. آدم‌هایی که اختلال شخصیتی اسکیزویید دارند به‌ندرت موردتوجه جامعهٔ پزشکی قرار می‌گیرند، چون باوجود بی‌میلی‌شان به ایجاد روابط نزدیک، به‌طورکلی عملکرد خوبی دارند، عجیب بودن آشکارشان دردسری برایشان ندارد.

8- اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

مشخصه‌های اختلال شخصیت اسکیزوتایپال شامل این موارد است: عجیب‌وغریب بودن ظاهر، رفتار و کلام، تجربیات ادراکی غیرمعمول، و ناهنجاری‌های فکری مشابه آنچه در اسکیزوفرنی دیده می‌شود. این ناهنجاری‌های فکری می‌تواند باورهای قدیمی، سحرپنداری (مثلاً، فرد فکر می‌کند صحبت کردن دربارهٔ شیطان می‌تواند باعث ظاهر شدن آن بشود)، بدگمانی، و نشخوار ذهنی باشد. آدم‌هایی که اختلال شخصیتی اسکیزوتایپال دارند اغلب از تعامل اجتماعی می‌ترسند و فکر می‌کنند دیگران خطرناک هستند. ممکن است این ترس منجر به این شود که فرد به‌اصطلاح عقاید انتساب را در خودش ایجاد کند (تفسیر نادرست از وقایع و رفتارهای افراد؛ به‌طوری‌که همهٔ آن‌ها را حمل بر معنای خاصی دربارهٔ خودش می‌کند)، یعنی داشتن باورها یا بینش‌هایی مبنی بر این‌که رخدادها و وقایع به نحوی به آن‌ها ارتباط دارد.

بنابراین، درحالی‌که آدم‌هایی با اختلال شخصیتی اسکیزوتایپال و آدم‌هایی با اختلال شخصیتی اسکیزویید، هر دو از تعامل اجتماعی خودداری می‌کنند، در گروه اول به این دلیل است که آن‌ها از دیگران می‌ترسند، درحالی‌که در گروه دوم به این دلیل است که آن‌ها تمایلی به تعامل با دیگران ندارند یا تعامل با دیگران را بیش‌ازحد دشوار می‌یابند. احتمال این‌که آدم‌هایی با اختلال شخصیتی اسکیزوتایپال دچار اسکیزوفرنی شوند بیش‌تر از متوسط است، و این شرایط عموماً «اسکیزوفرنی پنهان» نامیده می‌شود.

7- اختلال شخصیت ضداجتماع یا سایکوپت

خوشهٔ B دربردارندهٔ اختلالات شخصیتی ضداجتماع، مرزی، نمایشی، و خودشیفتگی است. تا پیش از آن‌که یک روان‌پزشک به نام کورت اشنایدر (۱۹۶۷-۱۸۸۷) مفهوم اختلال شخصیت را گسترش دهد تا کسانی را در بربگیرد که از «غیرعادی بودنشان رنج می‌برند» ، اختلال شخصیت کم‌وبیش مترادف اختلال شخصیت ضداجتماع بود. اختلال شخصیتی ضداجتماع در مردان خیلی شایع‌تر از زنان است، و مشخصهٔ آن عدم نگرانی بی‌رحمانه نسبت به احساسات دیگران است. این فرد قواعد و الزامات اجتماعی را نادیده می‌گیرد، تحریک‌پذیر و تهاجمی است، آنی عمل می‌کند، فاقد احساس گناه است، و نمی‌تواند از تجربه‌اش درس بگیرد. در بسیاری از موارد، فرد مشکلی در برقراری ارتباط ندارد- و حتی می‌تواند ظاهراً جذاب به نظر برسد (به‌اصطلاح بیمار روانی جذاب) اما این روابط معمولاً، پرشور، آشفته، و کوتاه‌مدت است. از آن‌جا که اختلال شخصیت ضداجتماع بیش‌ترین ارتباط را با جرم و جنایت دارد، چنین فردی احتمال گزارش جرم یا سابقهٔ زندانی ‌شدن مکرر دارد.

6- اختلال شخصیت مرزی

در اختلال شخصیتی مرزی (یا اختلال شخصیت ناپایداری هیجانی)، فرد اساساً فاقد خودانگاره است و درنتیجه احساس پوچی و ترس از طرد شدن را تجربه می‌کند. یک الگوی روابط پرشور اما ناپایدار، ناپایداری هیجانی، فوران خشم و خشونت (به‌ویژه در واکنش به انتقاد)، و رفتارهای آنی در این فرد وجود دارد. تهدیدهای مبنی بر خودکشی و اقدامات آسیب‌رسانی به خود در این افراد رایج است، به همین دلیل بسیاری از آدم‌هایی که اختلال شخصیت مرزی دارند مکرراً موردتوجه جامعهٔ پزشکی قرار می‌گیرند. اختلال شخصیت مرزی به‌این‌علت چنین نام گرفته است که پنداشته می‌شود ریشهٔ آن در «مرز» بین اختلالات عصبی (اضطراب) و اختلالات روانی از قبیل اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی است. گفته می‌شود اختلال شخصیتی مرزی اغلب ناشی از سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی است، و در زنان شایع‌تر از مردان است که علت آن تا حدودی این است که زنان بیش‌تر احتمال دارد از سوءاستفادهٔ جنسی رنج ببرند.

بااین‌حال، فمنیست‌ها استدلال کرده‌اند که اختلال شخصیتی مرزی در زنان شایع‌تر است چون زنانی که خشم و رفتارهای جنسی بی‌قیدوبند بروز می‌دهند معمولاً برچسب اختلال شخصیت مرزی می‌خورند، درحالی‌که مردانی با رفتار مشابه معمولاً برچسب اختلال شخصیتی ضداجتماع می‌خورند.

5- اختلال شخصیتی نمایشی

آدم‌هایی که اختلال شخصیتی نمایشی دارند فاقد حس خودارزشی هستند، و برای خوب و شاد بودنشان به جلب توجه و تأیید دیگران اتکا می‌کنند. اغلب به نظر می‌رسد آن‌ها در تلاش برای شنیده شدن و دیده شدن، مبالغه می‌کنند یا «نقش بازی می‌کنند» . ممکن است آدم‌هایی که اختلال شخصیتی نمایشی دارند به ظاهرشان خیلی اهمیت بدهند و طوری رفتار کنند که بیش‌ازحد جذاب یا به‌طور نامناسبی اغواکننده است.

ازآنجاکه این آدم‌ها تشنهٔ هیجان هستند و بر اساس حس‌های آنی یا نشانه‌ها عمل می‌کنند، می‌توانند خودشان را در معرض خطر تصادف یا استثمار قرار دهند. مراودات آن‌ها با دیگران اغلب ریاکارانه یا سطحی به نظر می‌رسد، که در درازمدت، می‌تواند روی روابط اجتماعی و احساسی‌شان تأثیر منفی داشته باشد. این به‌طور ویژه برای آن‌ها ناراحت‌کننده است، چون نسبت به انتقاد و نقض شدن حساس هستند، و به زیان یا شکست واکنش بدی نشان می‌دهند. ممکن است یک چرخهٔ باطل آغاز شود که در آن فرد هرچه بیش‌تر احساس کند نقض شده است بیش‌تر نمایشی می‌شود؛ و هرچه بیش‌تر نمایشی شود، بیش‌تر احساس می‌کند نقض شده است. می‌توان استدلال کرد که یک چرخهٔ باطل در درون هر اختلال شخصیت، و درواقع هر اختلال روانی، وجود دارد.

4- اختلال شخصیت خودشیفتگی

در اختلال شخصیت خودشیفتگی، فرد دچار احساس افراطی خودمهم‌انگاری، حس برحق بودن است، و نیاز دارد تحسین شود. او به دیگران حسودی می‌کند و انتظار دارد دیگران هم مانند او باشند. این فرد فاقد حس هم‌دلی است و به‌آسانی دیگران را استثمار می‌کند تا به اهداف خود برسد. شاید در نظر دیگران خودپسند، سلطه‌جو، کم‌تحمل، و خودخواه یا بی‌احساس باشد. اگر احساس کند چیزی مانع او است یا مورد تمسخر واقع شده است، می‌تواند ناگهان دچار خشمی مخرب شود و دست به انتقام بزند. چنین واکنشی گاهی «خشم خودشیفتگی» نامیده می‌شود، و می‌تواند برای همهٔ کسانی که درگیر هستند پیامدهای ناگواری داشته باشد.

3- اختلال شخصیت دوری گزین

خوشهٔ C دربردارندهٔ اختلالات شخصیت دوری‌گزین، وابستگی، و وسواسی جبری است. آدم‌هایی که اختلال شخصیت دوری‌گزین دارند باور دارند که ازنظر اجتماعی، بی‌عرضه، بی‌جاذبه، یا حقیر هستند، و دائم می‌ترسند سرافکنده شوند، مورد انتقاد قرار بگیرند، یا نقض شوند. آن‌ها از دیدار با دیگران خودداری می‌کنند، مگر این‌که مطمئن باشند دوستی داشته، و حتی در روابط نزدیکشان هم خوددار هستند.

اختلال شخصیت دوری‌گزین ارتباط قدرتمندی با اختلالات اضطراب دارد، و هم‌چنین شاید با نقض شدن واقعی یا احساس کاذب نقض شدن از سوی والدین یا هم‌سالان در کودکی هم ارتباط داشته باشند. پژوهش نشان می‌دهد آدم‌هایی که اختلال شخصیت دوری‌گزین دارند هم واکنش‌های درونی خودشان و هم واکنش‌های درونی دیگران را بیش‌ازحد رصد می‌کنند، این مانع از آن می‌شود که در مناسبات اجتماعی به‌صورت طبیعی یا روان و سلیس شرکت کنند. یک چرخهٔ باطل آغاز می‌شود که طی آن هرچه بیش‌تر واکنش‌های درونی‌شان را رصد می‌کنند، بیش‌تر احساس بی‌عرضگی می‌کنند؛ و هرچه بیش‌تر احساس بی‌عرضگی می‌کنند، بیش‌تر واکنش‌های درونی‌شان را رصد می‌کنند.

2- اختلال شخصیت وابسته

مشخصهٔ اختلال شخصیت وابسته عدم اعتمادبه‌نفس و نیاز بیش‌ازحد به مراقبت است. فرد برای تصمیم‌گیری‌های روزانه به کمک زیادی نیاز دارد و تصمیم‌های مهم زندگی را به توجه و مراقبت دیگران واگذار می‌کند. او به‌شدت از طرد شدن می‌ترسد و ممکن است سخت تلاش کند تا روابط را مستحکم و حفظ کند. فردی که اختلال شخصیتی وابسته دارد خودش را بی‌کفایت و درمانده می‌بیند، و برای همین مسئولیت‌های شخصی را واگذار می‌کند و خودش را به فرد یا افراد دیگری تسلیم می‌کند که از او محافظت می‌کنند. چنین آدمی تصور می‌کند با این محافظان توافق کامل دارد، کسانی که در نظر او نمونهٔ ایده‌آل آدم‌های شایسته و قدرتمند هستند.

آدم‌هایی که اختلال شخصیت وابسته دارند اغلب درنهایت به‌سوی آدم‌هایی می‌روند که دارای اختلالات شخصیتی خوشهٔ B هستند، کسانی که از احترام بی‌قیدوشرطی تغذیه می‌کنند که از آدم‌های وابسته دریافت می‌کنند. در کل، آدم‌هایی که اختلال شخصیت وابسته دارند چشم‌اندازی ساده‌لوحانه و کودکانه دارند، و از خودشان و دیگران بینشی محدود دارند. این ریشهٔ وابستگی را در این آدم‌ها تقویت می‌کند، و آن‌ها را در معرض سوءاستفاده و استثمار قرار می‌دهد.

1- اختلال شخصیت وسواسی جبری

مشخصه‌های اختلال شخصیت وسواسی جبری پرداختن بیش‌ازحد به جزییات، قواعد، فهرست‌ها، ترتیب، نظام، یا زمان‌بندی‌ها؛ کمال‌گرایی افراطی که مانع از کامل شدن یک وظیفه می‌شود؛ و خود را وقف کار و بهره‌وری کردن به قیمت گذشتن از تفریح و روابط است. فردی که دچار اختلال شخصیت وسواسی جبری است عموماً مشکوک و محتاط، سرسخت و سلطه‌جو، خشک و خسیس است. اضطراب نهان او ناشی از عدم کنترل درک‌شده روی دنیایی است که فراتر از فهم او است؛ و هرچه بیش‌تر سعی می‌کند اعمال کنترل کند، بیش‌تر احساس عدم کنترل می‌کند. درنتیجه، تحمل پیچیدگی یا نکات ظریف در او خیلی کم است، و تمایل دارد با تماماً خوب یا تماماً بد دیدن چیزها، دنیا را ساده کند. روابط او با همکاران، دوستان، و خانواده اغلب تحت‌الشعاع درخواست‌های غیرمعقول و انعطاف‌ناپذیری قرار می‌گیرد که این فرد از آن‌ها دارد.

ملاحظات پایانی

هرچند ممکن است اختلالات شخصیت با اختلالات روانی، مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، تفاوت داشته باشند، اما به خاطر ماهیتشان، منجر به آشفتگی‌های چشمگیر می‌شوند. برآورد شده است که این اختلالات حدود ۱۰ درصد آدم‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند، البته این رقم درنهایت بسته به این است که متخصصان بالینی خط بین شخصیت «نرمال» و شخصیتی که منجر به نقصان می‌شود را کجا ترسیم کنند. تبیین مشخصه‌های این ۱۰ اختلال شخصیت دشوار است، اما تشخیص آن‌ها با اطمینان کامل، حتی از آن هم سخت‌تر است. مثلاً، ویژگی‌های شخصیتی تا چه حد باید از معیارها دور باشد تا بتوان آن را اختلال به حساب آورد؟‌ لطمهٔ چشمگیر تا چه حد چشمگیر است؟ و «لطمهٔ» چگونه تعریف می‌شود؟

پاسخ این سؤال‌ها هرچه باشد، به‌ناچار تا حد زیادی بسته به نظر شخصی افراد است. بی‌علاقگی شخصی، تعصب، یا تصادم ارزش‌ها همه می‌تواند در رسیدن به تشخیص یک اختلال شخصیت نقش داشته باشد، و استدلال شده است که تشخیص افراد گاهی منحصر می‌شود به این‌که به‌سادگی به رفتارهای نامطلوب و انحرافات اجتماعی برچسب اختلال شخصیت بزنند.

  • 14 امتیاز
  • 3.6/5
14 امتیازX
افتضاح!بد!بد نیست!خوب!عالی!
28.6%7.1%0%0%64.3%
منبع فارسیبازده

منبع خارجیPsychology Today

محمدجواد حیدری

محمدجواد حیدری

متولد ۱۹۹۱، شیراز، دانشجوی مهندسی حمل و نقل جاده‌های بدون روسازی و شنی، عاشق طبیعت و مناطق بکر....

ممکن است از این مطالب هم خوشتان بیاید!

دیدگاه بگذارید

avatar
 
smilewinkmrgreenneutraltwistedcooleviloopscrylolsadideaangrybearbigsmileblushconfuseddeveloperevilgrinexclaimfacepalmheartkittenmindblown-altquestionrolleyesstarsurprisedtongueuneasy
error: Alert: Content is protected !!